VrouwMensZorg

Vrouw-Mens-Zorg
Zoals ik in het leven sta:
als vrouw, als mens en werkzaam in de zorg.

Ik schrijf soms stukjes voor Paramedics Worldwide en voor Medical Facts

Mijn andere weblog

Toegang tot mijn archieven?

Keek op de week

Het zijn drukke en volle dagen. Er gebeurt veel, waardoor ik er allemaal niet aan toekom om te bloggen en al helemaal niet om jullie blogs te bezoeken en te reageren...... Toch heb ik het wel naar mijn zin, ondanks personeelswisselingen, alle regelgeving van bovenaf en de drukte.

Waarom? Omdat ik gewoon ook echt met mijn vak bezig kan zijn. Veel gewone dingen, met name luchtweginfecties, maar ook echte pathologie en helaas ook weer een aantal mensen met kwaadaardige aandoeningen. Ik hoopte eigenlijk na vorig jaar (waarin er veel mensen overleden zijn) het dit jaar iets rustiger te krijgen qua palliatieve zorg. Want ondanks dat het zorg is, waar mijn hart ligt en waar ik een stuk satisfactie haal, kan het ook teveel zijn als de zoveelste redelijk jonge patiënt zich meldt met een niet meer te behandelen aandoening.

Weer eens wandelen

Na weken eindelijk weer eens kunnen wandelen op de zondagochtend. Of het was te koud, te nat, te glad, of er waren andere verplichtingen. Maar vanmorgen kwam het er weer van.

Het was zonnig, maar koud, maar wel weer om na ruim een uur vol energie thuis te komen en dan gaat koffie en een boterham met een kroket er prima in.

Gefeliciteerd!!!

Voor mijn beste vriendin die vandaag nog geen 50 jaar is geworden. Dit liedje vindt ze erg mooi, al kende ze het tot voor kort niet in de versie van Kenny Rogers.

Gevallen mannen en vrouwen

Zoals ik al eerder schreef: het is de week van de gevallen mannen en vrouwen. Ons kabinet vormt daarop geen uitzondering; vannacht is het (eindelijk) gevallen. De zoveelste crisis heeft het (terecht) niet overleefd. Ik ben er niet rouwig om. Mijn enige zorg is dat Wilders hiervan gaat profiteren. En of Nederland daar beter van wordt?

En overigens wordt het tijd dat Balkenende niet meer terug komt als Minister President; dit is al het derde kabinet dat onder zijn leiding struikelt.

Veronica Sorry!

Bull Verweij, is gisteren op 100 jarige leeftijd overleden. Veronica: een belangrijk onderdeel van mijn jeugd. De Top 40 werd door mij fanatiek beluisterd. Vingers bij de opnameknoppen van de cassetterecorder om die nummertjes op te nemen die ik mooi vond. En dan maar hopen dat ze het nummer helemaal draaiden, zonder erdoor heen te praten op het eind. Nog heel lang zong ik als ik een nummer op de radio hoorde, automatisch het nummer wat daarna kwam op mijn cassettebandje.

Bull Verweij was misschien wel de eerste Nederlandse terrorist. Maar ook iemand met een passie waardoor hij mede verantwoordelijk is geweest voor een deel van mijn muziekontwikkeling.

Gevallen vrouwen, mannen en kinderen

Het was de week van de gevallen mensen, en niet eens door de gladheid. Aanrijdinkje hier, aanrijdinkje daar. Buikpijn door de val of gevallen door de buikpijn? Pols, enkel, voet, knie, pink, neus, schouder. Ik mag dat wel die kleine traumatologie. Naast de palliatieve zorg, is de acute zorg ook een aandachtsgebied van mij. Een deel gaat naar het ziekenhuis en een ander deel behandel ik zelf.

En hoe kom je erachter dat een patiënt nog niet helemaal ontnuchterd is na een nacht stappen?

Winterdip

De kou en de sneeuw komt mijn energienivo niet ten goede. Zelfs aan mijn hobbies kom ik niet toe; gewoon geen puf om met mijn fotografie aan de gang te gaan. Ik verlang naar zon en warmte, naar de lente! Oké: vorig jaar lag het ijs ook nog op de sloten, maar toen waren de bolletjes wel al uitgekomen. En nu is daar nog helemaal niets van te zien!

Eén van mijn favoriete nummers

Ik ben de winter zat!

Mist, vorst, natte sneeuw, koude. Ik ben de winter zat en zou graag een zonnetje zien. Dit ondanks de mooie plaatjes die de winter oplevert. Met zon, wat warmte en een blauwe lucht is tenslotte ook niets mis!

Voornemen

Ik heb mezelf voorgenomen weer meer te posten op mijn weblogs. Voorwaarde is wel dat het weer een beetje meewerkt.

Soms kan ik zo verlangen naar de zomer!

Zomaar kan alles anders zijn

Een patiënt komt binnenlopen. Wel reden om hem in te sturen, maar het lijkt in eerste instantie niet iets wat heel ernstig is. Toch zegt iets me (dat beruchte, niet te definieren "niet pluis gevoel")  dat deze heer met de ambulance naar het ziekenhuis moet.

En dan verslechtert de situatie dramatisch. Gelukkig heb ik tegen mijn gewoonte in meteen de ambulance gebeld, zelfs zonder verder onderzoek (en dat is zeer ongebruikelijk voor mij).

De bloeddruk blijkt torenhoog. Ik breng meneer naar de onderzoeksbank en ondertussen laat ik mijn collega halen (die toevallig aanwezig is op haar vrije dag). Zij mag alvast van mij het infuus prikken, terwijl ik de neuroloog bel.

Binnen 20 minuten is mijn patiënt op weg naar het ziekenhuis (met toeters en bellen). Ik weet nog niet precies wat er aan de hand is, maar een hersenbloeding lijkt waarschijnlijk. Ik kan het niet echt meteen van me afzetten. Ik heb wel vaker dat ik de ambulance bel voor een patiënt (meestal gaat het dan om een dreigend hartinfarct), maar zo als het nu was, dat heb ik nog nooit gehad.

Even geleden

Het is weer even geleden dat ik geschreven heb: te druk en geen rust in mijn kont. Ook een factor is de aanhoudende koude en het veelal sombere weer. Daar kan ik slecht tegen! Ik vind dat het weer tijd wordt voor de lente!

Gelukkig scheen vandaag de zon weer! Maar koud was het wel! Na een uurtje wandelen en fotograferen wilden de gewrichten van mijn rechter hand ook niet echt meer! En ook mijn gewrichtsklachten zijn een reden om minder te bloggen (werk en fotografie gaan voor).

Kippevel moment

Zoon en ega zijn vorig jaar naar The Resistance Tour van Muse geweest in Antwerpen. Volgens mijn man was Knights of Cydonia (met de intro van Once upon a time in the West) hèt kippevel moment van het optreden!

De Dorpsdokter

Huisartsenzorg zoals het ooit bedoeld was te zijn!

Roelof Moes, Piet Speelman, en Rosemarie Poutsma zijn de dorpsdokters van dit nieuwe seizoen. Hun praktijk is gevestigd in Nijeveen, een landelijk dorp in de provincie Drenthe. De praktijk is op twee locaties; de woonhuizen van Roelof en Piet. Maar de patiënten zijn bij alle drie de artsen ingeschreven. In de boerderij van Roelof is ook de apotheek gevestigd. Alle drie hebben bewust gekozen voor een kleinschalige praktijk.

Meer info vind je hier.

Tip!

Dexter! Beetje bloederig, maar ik vind het een geweldige serie!

De VPRO begint binnenkort met seizoen 2.

Een aanrader wat mij betreft.